Przejdź do treści

Pracownia konserwacji

Obowiązki Działu Konserwacji skupiają się na trzech obszarach: profilaktyce konserwatorskiej (czyli konserwacji prewencyjnej), właściwej konserwacji obiektów muzealnych realizowanej w pracowni konserwacji oraz organizacji pracowni.

Profilaktyka konserwatorska

Obejmuje stały nadzór nad stanem zachowania muzealiów, warunkami środowiskowymi w magazynach i na salach ekspozycyjnych oraz nad transportem obiektów zabytkowych do i ze zbiorów Muzeum, w tym sporządzanie niezbędnych opinii konserwatorskich. Ogromne zróżnicowanie gromadzonych przez MIIWŚ zabytków pod względem materiałów, gabarytów, techniki wykonania i stanu zachowania obiektów stanowi bardzo duże wyzwanie dla konserwatorów sprawujących nad nimi opiekę. Wymaga to wszechstronnego, merytorycznego przygotowania. Konserwatorzy biorą czynny udział w procesie tworzenia przez Muzeum wystaw czasowych (pomoc w pozyskiwaniu obiektów z innych instytucji, udział w montażu wystaw, określenie warunków środowiskowych dla zabytków, zapewnienie kopii konserwatorskich wybranych przedmiotów). Wykonują przeglądy konserwatorskie wszystkich obiektów wytypowanych do eksponowania, a także wszystkie niezbędne zabiegi konserwatorskie.

Konserwacja obiektów muzealnych

To działania prowadzone w pracowni konserwacji, które są skoncentrowane na oczyszczaniu przedmiotów ze zbędnych i szkodliwych produktów korozji. W celu zachowania śladów starości i wartości autentyczności obiektów zakłada się stabilizację procesów korozyjnych bez prostowania, uzupełniania ubytków czy wybłyszczania powierzchni. Zabiegi konserwatorskie mają spowolnić lub zatrzymać procesy korozji przedmiotów w celu ich dalszego właściwego przechowywania w warunkach magazynów muzealnych lub na ekspozycji.