#WojennyDzień - Kapitulacja polskiego garnizonu na Helu
2 października 1939 r. w Grand Hotelu w Sopocie kpt. Antoni Kasztelan i kmdr Marian Majewski podpisali akt kapitulacji załogi Helu. Tym samym obrona Wybrzeża dobiegła końca.
Działania wojenne na Helu rozpoczęły się 1 września 1939 r. Dopiero jednak po skapitulowaniu Oksywia, 19 września 1939 r., kiedy Hel stał się ostatnim punktem oporu na Wybrzeżu, toczące się tam walki znacznie się wzmogły. W nocy z 27 na 28 września 1939 r. kadm. Józef Unrug, jeden z dowódców obrony Wybrzeża, otrzymał depeszę od gen. Juliusza Rómmla: „Ze względu na ciężkie położenie i wyjątkową nędzę i biedę cywilnej ludności stolicy, Warszawa kapituluje. Zostawiam Panu Admirałowi do uznania decyzję odnośnie Helu, jednakże niepożądany jest zbyteczny rozlew krwi”. Po otrzymaniu depeszy zwołano naradę. Początkowo postanowiono nie poddawać się i nadal stawiać opór. Braki zapasów i amunicji oraz brak pomocy z Zachodu przyspieszyły jednak decyzję o kapitulacji. W ciągu 32 dni walk na Helu zginęło 50 żołnierzy, ok. 150 zostało rannych, a 3,2 tys. osób trafiło do niemieckiej niewoli.
![Fot. 1. Rozmowy kapitulacyjne na Helu. 2 października 1939 r. (MIIWŚ)](/sites/default/files/styles/picture_with_description/public/media/2021/10/fot-1-kapitulacja-helu-front.jpg?itok=-hBAdy-8)
![Fot. 2. Łuska artyleryjska do działa kalibru 120 mm z okrętu minowego ORP Gryf. Okręt był odpowiedzialny za stawianie zagrody minowej na Zatoce Gdańskiej. Uszkodzony w wyniku nalotu osiadł na dnie portu helskiego. Jego artyleria została zdemontowana i przygotowana do lądowej obrony Helu. Eksponat jest prezentowany na wystawie czasowej „Walka i Cierpienie. Obywatele polscy podczas II wojny światowej” w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku (MIIWŚ)](/sites/default/files/styles/picture_with_description/public/media/2021/10/fot-2-kapitulacja-helu.jpg?itok=Y1nc4Bkg)