Zbrodnia w Piaśnicy — Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku

Przejdź do treści
MIIWŚ
  • Wystawa głównaDzisiaj zamknięte
  • Kasy muzeumDzisiaj zamknięte
Westerplatte
  • Wystawa w ElektrowniDzisiaj zamknięte
  • Kasy muzeumDzisiaj zamknięte

Zbrodnia w Piaśnicy

Zbrodnia w Piaśnicy

Piaśnica- niewielka wioska na Pomorzu, położona w odległości ok. 10 km na północ od Wejherowa, jesienią 1939 roku stała się miejscem zbrodni niemieckiego najeźdźcy i symbolem okrucieństwa wymierzonego w polską ludność cywilną. Tragiczne wydarzenia miały swoją zapowiedź w słowach namiestnika Okręgu Rzeszy Gdańsk- Prusy Zachodnie, Alberta Forstera, który 12 października 1939 r. z gmachu wejherowskiego ratusza głosił wobec niemieckiej społeczności Pomorza antypolskie przemówienie:


„Musimy tych zawszonych Polaków wytępić od kołyski”
Tłum odpowiadał:
„Niech zginą polskie psy!”


Teren leśny, o powierzchni ok. 250 km2, wykorzystano do planowanej przez Niemców masowej likwidacji elit, aby nie dopuścić do odrodzenia polskiej państwowości w przyszłości. Na podstawie list proskrypcyjnych Niemcy rozpoczęli aresztowania już w dniu 1 września 1939 r. W ramach operacji „Tannenberg” z terenu Wolnego Miasta Gdańska aresztowano ok. 1500 osób. Z kolei w ramach akcji „Intelligenzaktion” pod koniec października przeprowadzono aresztowania osób, prowadzących szeroko rozumianą działalność polityczną, społeczną i oświatową. Egzekucjom poddano także pacjentów zakładów psychiatrycznych z Pomorza Zachodniego i Meklemburgii (operacja „T4”). 


Egzekucje w lasach Piaśnickich rozpoczęły się na przełomie października i listopada 1939 r. i trwały do wiosny 1940 r. Przeprowadzały je początkowo formacje SS z Gdańska, następnie sformowany oddział Wachsturmbann SS pod dowództwem Hansa Söhna i Kurta Eimanna, z udziałem formacji policyjnej z Gdyni pod dowództwem Christopha Diema i tamtejszego wydziału Gestapo. Zwłoki osób zamordowanych strzałami w tył głowy zostały zrzucone do 35 masowych grobów, a samo miejsce objęto specjalnym nadzorem policji. Latem 1944 roku Niemcy przystąpili do usuwania śladów egzekucji, z udziałem więźniów obozu koncentracyjnego Stutthof. Po wykonaniu prac więźniowie zostali zamordowani. 


Pierwsze prace ekshumacyjne prowadzono już w 1946 r. Od 2011 roku trwa po dziś dzień wznowione przez Oddziałową Komisję Ścigania Zbrodni przeciw Narodowi Polskiemu w Gdańsku śledztwo ws. zbrodni piaśnickiej. Mimo skazania Alberta Forstera na karę śmierci w 1948 roku i innych dowódców formacji SS i administracji niemieckiej wielu bezpośrednich sprawców zbrodni nigdy nie zostało odnalezionych i ukaranych. 


Liczba ofiar szacuje się do tej pory na 12 do 14 tysięcy osób. 

Cenimy Twoją prywatność
Używamy opcjonalnych plików cookie, aby zapewnić najlepszą funkcjonalność strony. Jeśli odrzucisz opcjonalne pliki cookie, stosowane będą wyłącznie pliki cookie niezbędne do funkcjonowania strony. Więcej informacji znajduje się w naszej polityce prywatności