3 września 1939 r. Wielka Brytania oraz Francja, wypełniając zobowiązania sojusznicze względem Polski, wypowiedziały wojnę Niemcom. Poza formalnym aktem zakładającym wsparcie militarne Rzeczpospolitej oba kraje nie przeprowadziły jednak praktycznie żadnych akcji zbrojnych przeciwko III Rzeszy.
Wielka Brytania i Francja były złączone z Polską sojuszem gwarantującym udzielenie wsparcia militarnego którejkolwiek ze stron w obliczu zewnętrznej agresji. Po niemieckim ataku na Rzeczpospolitą 1 września 1939 r. kraje te wystosowały ultimatum, które Berlin pozostawił bez odpowiedzi. W rezultacie 3 września wypowiedziały wojnę Niemcom. Na tę wiadomość ludność Warszawy zareagowała spontaniczną radością, wyrażoną manifestacją pod brytyjską ambasadą. Nie doszło jednak do zmasowanego ataku na froncie zachodnim. Ograniczono się jedynie do ofensywy przygranicznej w kraju Saary, w wyniku której zajęto niewielkie, pozbawione znaczenia strategicznego obszary III Rzeszy. Nie udzielono również wsparcia militarnego walczącym oddziałom polskim w kraju. Przystąpienie Wielkiej Brytanii i Francji do wojny rozciągnęło lokalny konflikt polsko-niemiecki na obszar Europy, a w dalszej konsekwencji na cały świat. Aż do wiosny 1940 r. na zachodnim froncie trwał jednak stan tzw. dziwnej wojny, w trakcie której obie strony powstrzymywały się od prowadzenia jakichkolwiek poważniejszych działań militarnych.
