23 lutego 1945 r. w KL Dachau zmarł bł. ks. Stefan Frelichowski - harcerz i kapłan, patron harcerzy polskich. Był więziony przez Niemców od początku okupacji Polski m. in. w KL Stutthof i KL Sachsenhausen. W grudniu 1940 r. trafił do KL Dachau. Pomimo wszechobecnego terroru nie przerywał posługi kapłańskiej. Zmarł na tyfus plamisty, którym zaraził się, niosąc pomoc chorym współwięźniom.
Ksiądz Stefan Wincenty Frelichowski, urodzony w 1913 r., wikariusz kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Toruniu oraz aktywny działacz harcerski, został aresztowany przez Gestapo 11 września 1939 r. wraz z innym duchownymi ze swojej parafii i osadzony w więzieniu. Zwolniono go po dwóch dniach. Niestety, już 18 października 1939 r. został aresztowany ponownie i wraz z 700 innymi osobami osadzony w toruńskim Forcie VII, gdzie pomimo ciężkich warunków m.in. słuchał spowiedzi współwięźniów. Stamtąd przeniesiono go, 8 stycznia 1940 r., do obozu dla jeńców cywilnych w Nowym Porcie. Po dwóch dniach, 10 stycznia, przewieziono go do obozu Stutthof. Tam kontynuował posługę kapłańską, organizując m.in. w Wielki Czwartek 1940 r. potajemną liturgię. Jeszcze w kwietniu tego samego roku ks. Stefan Frelichowski trafił do KL Sachsenhausen, skąd 14 grudnia 1940 r. został przeniesiony do KL Dachau – miejsca kaźni polskiego duchowieństwa. Otrzymał tam numer obozowy 22492. Niezwykle trudne warunki nie zniechęciły go do kontynuowania posługi. W obozie założył tajną parafię i organizował wbrew niemieckim zakazom msze w barakach. Jak wspomina jeden więźniów, „Na środku izby stał duży piec, za nim można było się̨ ukryć. I tutaj jeden z kapłanów, przeważnie ks. Wincenty, sprawował ofiarę Nowego Zakonu. Reszta kolegów, przeważnie kapłanów, siedziała przy stołach, mając przed sobą̨ menażki i kubki – na wszelki wypadek kontroli władz, lecz w skupieniu i duchu katakumbowym uczestniczyła w ofierze Mszy św.”. Duchownemu udało się również zorganizować tzw. mały caritas, dzięki któremu wspierał wielu więźniów. Pomimo niebezpieczeństw pomagał także chorym podczas epidemii tyfusu, która wybuchła w obozie pod koniec 1944 r. W wyniku tego sam niestety zachorował. Wycieńczony tyfusem zmarł 23 lutego 1945 r. W 1999 r. papież Jan Paweł II beatyfikował go, mówiąc: „Dzięki dobroci, łagodności i cierpliwości pozyskał wielu dla Chrystusa również w tragicznych okolicznościach wojny i okupacji”. W tym samym roku ks. Stefan Frelichowski został patronem polskich harcerzy.
Zapraszamy do poznania historii niezwykłej relikwii związanej z bł. ks. Stefanem, o której opowiada Wirginia Węglińska, kierownik Działu Naukowego Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni.
{"preview_thumbnail":"/u/styles/video_embed_wysiwyg_preview/public/video_thumbnails/pntTOk2kvR8.jpg?itok=pBET_ssa","video_url":"https://www.youtube.com/watch?v=pntTOk2kvR8&fbclid=IwAR3f36ZFCEtQw77k59l76iyODyxWYAeBpNADbttvZXIlWXRJuSgIfw9Fq-s","settings":{"responsive":1,"width":"854","height":"480","autoplay":0},"settings_summary":["Embedded Video (Responsywny)."]}
Zobacz model 3D maski pośmiertnej bł. ks. Stefana Frelichowskiego na portalu Sketchfab.
