127 lat temu, 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli urodził się ojciec Maksymilian Maria Kolbe: uczony, zakonnik, misjonarz, wydawca, męczennik i święty Kościoła katolickiego.
Ojciec Maksymilian Maria Kolbe (1894-1941) był uczonym, zakonnikiem i misjonarzem. Doktoraty z teologii i filozofii zdobył w trakcie studiów w Rzymie. Posługę kapłańską pełnił w kilku klasztorach franciszkańskich. W klasztorze w Niepokalanowie uruchomił drukarnię i rozgłośnię radiową. Wydawany przez o. Kolbego miesięcznik „Rycerz Niepokalanej” osiągał nakład kilkuset tysięcy egzemplarzy. Posługę misyjną pełnił w Japonii. W Nagasaki założył klasztor.
Po wybuchu wojny, pomimo ogłoszonej ewakuacji klasztoru, o. Kolbe pozostał w Niepokalanowie. Aresztowany przez Niemców, został osadzony w obozach przejściowych w Lamsdorf, Amitz i Schildberg. Po szczęśliwym powrocie do klasztoru udzielał w nim schronienia Polakom i Żydom. W lutym 1941 r. został ponownie aresztowany. Był więziony na Pawiaku, a następnie przewieziono go do KL Auschwitz. Pomimo upokorzeń, przydzielenia do najcięższych prac, bicia i ciężkiej choroby kontynuował posługę kapłańską.
29 lipca 1941 r. o. Kolbe oddał swoje życie za drugiego człowieka. Dobrowolnie zaoferował pójście na śmierć za Franciszka Gajowniczka, który miał zginąć w bunkrze głodowym w zemście za ucieczkę z obozu jednego z więźniów. Ojciec Kolbe przeżył w celi śmierci ponad dwa tygodnie. Został zamordowany zastrzykiem z fenolu 14 sierpnia 1941 r. Jego ciało spalono.
W 1982 r. papież Jan Paweł II ogłosił go świętym męczennikiem. Dzięki poświęceniu o. Kolbego, F. Gajowniczek przeżył wojnę. Czyn o. Maksymiliana jest symbolem zwycięstwa człowieka w miejscu podeptania człowieczeństwa.
