28 maja 1940 r. wojska alianckie zajęły norweski Narwik. Operacja opanowania miasta i strategicznie ważnego portu wraz z linią kolejową miała znaczenie taktyczne i propagandowe. Spory wkład w to zwycięstwo wnieśli polscy żołnierze Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich.
Niemcy zajęli Narwik, ważny port morski, przez który transportowano szwedzką rudę żelaza, 9 kwietnia 1940 r. Na pomoc walczącym Norwegom wyruszyli alianci, w tym Polacy. 10 i 13 kwietnia stoczono dwie bitwy morskie, zakończone zwycięstwem sprzymierzonych. U wybrzeży Norwegii walczyły polskie okręty, w tym niszczyciel ORP Grom. Został zatopiony przez Niemców 4 maja. Równolegle, przy udziale Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich gen. Zygmunta Bohusza-Szyszki, przygotowywano się do desantu w rejonie Narwiku.
Bitwa o Narwik rozpoczęła się 27 maja. Polacy opanowali leżący nieopodal półwysep Ankenes. Kolejnego dnia atak na Narwik przeprowadzili Norwegowie, a SBSP zajęła wzgórza okalające miasto, biorąc do niewoli sporą liczbę niemieckich jeńców. Przy wsparciu Francuzów doszło do ostatecznego ataku i zajęcia Narwiku. Oddziały alianckie zostały jednakże wycofane z Norwegii na pomoc walczącej Francji. Zwycięstwo miało zatem przede wszystkim wymiar propagandowy.
