Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze został powołany i rozpoczął swoje obrady 20 listopada 1945 r. Stanęli przed nim przywódcy Niemiec oskarżeni o zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i przeciwko pokojowi. Proces, który wówczas się odbył, był bezprecedensowy – po raz pierwszy zastosowano zasadę odpowiedzialności karnej przywódców państwowych za zbrodnie międzynarodowe.
Był to pierwszy z szeregu procesów, w trakcie których osądzano dygnitarzy III Rzeszy za ich zbrodnie wojenne. W skład Trybunału wchodzili przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Związku Sowieckiego oraz Francji. Dokumentacja procesowa, opracowana jeszcze w trakcie wojny, zawierała oskarżenia o liczne przestępstwa popełnione przez III Rzeszę. Pominięto w niej jednak kwestię okupacji Polski. Dopiero w trakcie procesu spawy dotyczące Rzeczpospolitej stopniowo dodawano do aktu oskarżenia. Związek Sowiecki usiłował obwinić Niemców o popełnienie zbrodni katyńskiej – jednak bezskutecznie. Udało mu się natomiast wycofać z aktu oskarżenia tajną klauzulę do paktu Ribbentrop–Mołotow, stawiającą go w roli agresora. Na ławie oskarżonych zasiadło 22 czołowych niemieckich przywódców, takich jak: Hermann Göring, Hans Frank, Alfred Rosenberg czy Alfred Jodl. Dwunastu z nich skazano na karę śmierci, pozostałych na kary więzienia, trzech uniewinniono. Pomimo przeprowadzenia głośnego procesu wielu niemieckich przestępców wojennych uniknęło kary i żyło w dobrobycie do późnej starości w Niemczech i innych krajach. Nigdy też nie osądzono i nie ukarano sowieckich ludobójców i zbrodniarzy wojennych.
