1 stycznia 1942 r. w Waszyngtonie podpisano Deklarację Narodów Zjednoczonych. Dokument dający formalne podstawy działania koalicji antyhitlerowskiej zawarło 26 państw, w tym przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Związku Sowieckiego. Jednym z sygnatariuszy była również Polska.
Deklaracja (zwana też waszyngtońską) zobowiązywała kraje alianckie do walki z państwami Osi, z którymi znajdowały się w stanie wojny, oraz do niezawierania z nimi odrębnego rozejmu lub pokoju. Głosiła, że państwa te użyją wszystkich zasobów i sił oraz potencjału gospodarczego i politycznego w walce z hitleryzmem. Deklaracja była pierwszym oficjalnym dokumentem, w którym pojawiło się zaproponowane przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Franklina D. Roosevelta określenie „narody zjednoczone”. Była też kolejnym dokumentem po Karcie Atlantyckiej (podpisanej w sierpniu 1941 r.) poprzedzającym utworzenie ONZ. W imieniu Polski deklarację podpisał ambasador RP w Waszyngtonie Jan Ciechanowski. Do marca 1945 r. podpisało ją kolejnych 21 państw.
