30 listopada 1939 r. Związek Sowiecki, bez wypowiedzenia wojny, wkroczył na teren Finlandii. Tym samym rozpoczęła się trwająca do marca 1940 r. tzw. wojna zimowa.
Podpisany między III Rzeszą a Związkiem Sowieckim 23 sierpnia 1939 r. pakt Ribbentrop–Mołotow przydzielał Finlandię sowieckiej strefie wpływów. Po zajęciu wschodnich obszarów Polski ZSRS kontynuował swoją ekspansywną politykę wobec krajów bałtyckich, żądając od nich zawarcia umów pozwalających na wprowadzenie na ich tereny jednostek Armii Czerwonej. Latem 1940 r. Litwa, Łotwa i Estonia zgodziły się na te warunki, co doprowadziło do pełnej okupacji tych krajów. W tym samym czasie podobne żądania wystosowano do rządu fińskiego. Finlandia odrzuciła jednak wszystkie propozycje. W związku z tym 26 listopada 1939 r. strona sowiecka zorganizowała prowokację, która polegała na ostrzelaniu przygranicznej sowieckiej wsi Mainili. Prasa i aparat propagandowy były przygotowane na ten incydent i rozpoczęły antyfińską kampanię. W następstwie tych wydarzeń 28 listopada ZSRS zerwał pakt o nieagresji, a 30 listopada oddziały Armii Czerwonej, bez wypowiedzenia wojny, zaatakowały Finlandię. Rozpoczęła się wojna zimowa, zakończona 13 marca 1940 r. podpisaniem traktatu pokojowego. Finlandia wskutek jego warunków straciła około 10% swego terytorium (w tym miasto Viipuri), a 450 tys. Finów musiało się przesiedlić w głąb kraju. Naród ten jednak obronił swoją niepodległość – na arenie międzynarodowej zyskał tym samym opinię nieugiętego.
