22 lipca 1942 r. Niemcy rozpoczęli likwidację warszawskiego getta. W ciągu dwóch miesięcy na jego terenie rozstrzelano ok. 6 tys. ludzi, 254 tys. osób wywieziono do obozu zagłady w Treblince, a 11 tys. skierowano do obozów pracy. Operacja zakończyła się po stłumieniu przez Niemców powstania, które wybuchło w getcie w kwietniu 1943 r.
Likwidacja getta warszawskiego była częścią rozpoczętej wiosną 1942 r. operacji „Reinhardt”. Jej celem było wymordowanie wszystkich Żydów zamieszkałych w Generalnym Gubernatorstwie. 22 lipca 1942 r. na ulicach getta pojawiły się obwieszczenia podpisane przez Radę Żydowską (Judenrat) o decyzji władz III Rzeszy dotyczącej przesiedlenia wszystkich Żydów zamieszkałych w Warszawie na wschód. Pierwszego dnia akcji wywieziono 6250 osób – w rzeczywistości trafiły one do niemieckiego obozu zagłady w Treblince. Symbolem zagłady getta stał się plac przeładunkowy przy ul. Stawki, tzw. Umschlagplatz. Tam w koszmarnych warunkach przetrzymywano wysiedlonych zanim zostali załadowani do bydlęcych wagonów.
