W nocy z 3 na 4 stycznia 1944 r. Armia Czerwona przekroczyła przedwojenną granicę Polski w okolicach miejscowości Sarny na Wołyniu. Tym samym wschodnie województwa RP, okupowane przez Związek Sowiecki w latach 1939–1941, po okresie zaboru niemieckiego (1941–1944) ponownie zostały zajęte przez Sowietów.
Pod koniec 1943 r. niemieckie dowództwo, przygotowując się do walki z Sowietami, rozpoczęło budowę linii obronnych, rekwizycję mienia i wzmożenie przymusu pracy. Niemiecko-sowieckie walki na tym obszarze cechowało spore okrucieństwo. Po ponownym zajęciu wschodnich terenów II RP przez ZSRS rozpoczął się kolejny okres sowieckiego terroru, w tym przymusowego poboru do Armii Czerwonej i tworzonych u jej boku jednostek pod dowództwem gen. Zygmunta Berlinga. Kontynuowano również brutalną sowietyzację zajętych terenów, Moskwa bowiem uważała stan rzeczy z 17 września 1939 r. za nadal obowiązujący. W związku z wkraczaniem Armii Czerwonej na polskie ziemie Armia Krajowa rozpoczęła akcję „Burza”.
