10 lipca 1940 r. rozpoczęła się bitwa o Anglię. Trwająca kilka miesięcy batalia powietrzna między Niemcami a Wielką Brytanią zakończyła się zwycięstwem aliantów. Po stronie brytyjskiej walczyły m.in. cztery polskie dywizjony lotnicze.
Bitwa miała być wstępem do niemieckiej inwazji na Wyspy Brytyjskie. Planowano zniszczyć brytyjskie lotnictwo i uniemożliwić marynarce wojennej operowanie na morzach. Niemcy bombardowali także miasta, infrastrukturę komunikacyjną i centra przemysłowe. Przełomowym momentem bitwy była połowa września 1940 r., kiedy alianci zaczęli uzyskiwać stopniową przewagę. Aliantom udało się odeprzeć uderzenia lotnicze, tym samym odsuwając groźbę inwazji lądowej. Szczególnym zaangażowaniem odznaczyli się polscy lotnicy, walczący dywizjonach myśliwskich 302 i 303 oraz bombowych 300 i 301, a także w jednostkach brytyjskich. Wedle szacunków Polacy zestrzelili ok. 170 samolotów nieprzyjaciela.
