W ubiegłym roku, w ramach jednego z tekstów cyklu #HistoriaWesterplatte, zaprezentowano dzieje cmentarza na Westerplatte od momentu jego powstania w 1945 r. Dodatkowo, w kolejnych odsłonach prezentowano sylwetki wszystkich poległych obrońców. W tekstach tych starano się charakteryzować nie tylko okoliczności śmierci, ale także główne dane biograficzne, które w niektórych przypadkach pozostają wciąż domniemane. Od tego czasu udało się uzupełnić niektóre z informacji, które z pewnością zostaną wykorzystane przy wykonywaniu opisów dla konkretnych steli - grobów polskich bohaterskich obrońców.
W ramach nowo realizowanego cmentarza, zagospodarowanie przestrzeni oraz formy pojedynczych grobów symbolizujących poległych obrońców każdego z osobna, zostaną wyrażone w sposób nowoczesny, a zarazem dostojny i godny tak ważnego miejsca pamięci jakim jest dla polskiej historii Westerplatte. Próba jak najmniejszej ingerencji w otoczenie pola bitwy pozwoli przemówić krajobrazowi wokół cmentarza, który w tej części półwyspu prawie w ogóle nie zmienił się od 1939 r. Na planie okręgu w równomiernych odstępach rozmieszczone zostaną stele grobowe zwrócone napisami do środka okręgu, symbolizujące wszystkich piętnastu poległych obrońców. Nad całością górować będzie betonowy krzyż wzniesiony z inicjatywy zastępcy komendanta kpt. Franciszka Dąbrowskiego w 1946 r. Bezpośrednio przy tym krzyżu przewidziany jest wyjątkowy grób ostatniego komendanta składnicy, którego szczątki sprowadzono na Westerplatte dopiero w 1971 r. Niektórzy z poległych westerplatczyków spoczywają, bądź posiadają już indywidualne groby na cmentarzu znajdującym się na gdańskiej Zaspie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku co najmniej trzech poległych obrońców. Kolejnych trzech westerplatczyków należy wciąż uznać za zaginionych, a mogą wciąż spoczywać na Westerplatte. W ramach nowego cmentarza ich groby pozostaną jedynie symbolicznym miejscem pochówku, do czasu odnalezienia szczątków.
Uzupełnieniem strefy grzebalnej będą uczytelnione w terenie obiekty takie jak: willa oficerska oraz wartowni nr 5, stanowiące swoiste przedpole dla całego założenia cmentarnego. W tej strefie ma się także znaleźć specjalnie oznaczona przestrzeń pierwotnego miejsca pochowania szczątków polskich obrońców, którzy czekali równo 80 lat na odnalezienie. Cała ta przestrzeń stanowić będzie wyjątkowy i jeden z najważniejszych punktów w przyszłej ścieżce zwiedzania plenerowego Muzeum Westerplatte i Wojny 1939.
Wspominając poległych i upamiętnionych na cmentarzu na Westerplatte warto pamiętać także o westerplatczykach, którzy zmarli bądź zginęli w trakcie okupacji do roku 1945. W swojej liczbie jest to grupa porównywalna z ilością żołnierzy polskich, poległych w walkach w 1939 r. Wliczając natomiast w to liczbę zaginionych w trakcie wojny westerplatczyków, liczba ta nieznacznie nawet przewyższa upamiętnionych na cmentarzu towarzyszy broni.