14 sierpnia 1941 r. ojciec Maksymilian Maria Kolbe został zamordowany w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym Auschwitz. Franciszkanin ofiarował swe własne życie by uratować skazanego na śmierć współwięźnia.
Latem 1941 r. na terenie KL Auschwitz miała miejsce ucieczka jednego z polskich więźniów. W wyniku odwetu, Niemcy postanowili wymierzyć karę na dziesięciu przypadkowo wybranych więźniach poprzez skazanie ich na śmierć głodową. Jednym z nich był Franciszek Gajowniczek, żołnierz Wojska Polskiego. Żal i ubolewanie jakie wyraził więzień w obawie przed stratą żony i osieroceniem dzieci poruszyły ojca Maksymiliana Marię Kolbego, który postanowił uratować skazanego na śmierć współwięźnia, ofiarowując swoje własne życie. Ojca Kolbego zamordowano zastrzykiem z fenolu 14 sierpnia 1941 r., a ciało spalono w krematorium następnego dnia. Franciszek Gajowniczek doczekał wyzwolenia i zmarł w 1995 r., dożywając 94 lat. Ojciec Maksymilian Maria Kolbe stał się pierwszym polskim męczennikiem II wojny światowej, wyniesionym na ołtarze. 17 października 1971 r. w bazylice św. Piotra w Rzymie miała miejsce beatyfikacja ojca Maksymiliana, a 10 października 1982 r. dołączył on do grona świętych Kościoła katolickiego. Mszę kanonizacyjną poprowadził papież Jan Paweł II.
