W nocy z 4 na 5 września 1939 r. żołnierze Wehrmachtu dopuścili się mordu na polskich jeńcach wojennych. Jego ofiarą padło od 66 do 84 wziętych do niewoli żołnierzy Armii Pomorze oraz cywili.
4 września 1939 r. żołnierze Wehrmachtu przyprowadzili na pole pod Serockiem k. Świecia grupę żołnierzy z rozbitych oddziałów Armii Pomorze. Rozkazano im ułożyć się do noclegu pod gołym niebem. Nocą niemieccy żołnierze, oświetliwszy pole reflektorami z samochodów, rozstrzelali wziętych do niewoli żołnierzy. Pretekstem miała być domniemana próba ucieczki, w wyniku której wybuchła panika. Część historyków twierdzi jednak, że mordu dokonano w wyniku prowokacji. Ofiary zostały pochowane następnego dnia we wspólnym grobie na miejscu tragedii. Ich ekshumacji dokonano w 1947 r.
