Kilka miesięcy przed wybuchem II wojny światowej z terenów szczególnie narażonych na represje ze strony nazistowskich Niemiec wyjechały dzieci pochodzenia żydowskiego. Decyzję o przyjęciu najmłodszych z obszarów okupowanych lub zagrożonych zajęciem Austrii, Czechosłowacji i Wolnego Miasta Gdańska podjęła Wielka Brytania. Dzieci, które tam trafiły, umieszczano w rodzinach zastępczych oraz domach opiekuńczych. Program pomocy trwał od listopada 1938 r. do września 1939 r.
