W dzisiejszej odsłonie cyklu #PoznajZbioryMIIWŚ prezentujemy fragment listu Kazimiery Białej nadany z Białegostoku do syna Władysława, którego Niemcy więzili w stalagu XB Sandbostel.
Treść listu:
Białystok, 31 grudnia 1941 r.
[…] cieszę się, że jest między nami choć listowna łączność. Myślimy o Tobie ciągle i bolejemy nad Twym losem: najładniejsze lata życia tak zmarnowane, ale nie trać nadziei, Bóg da, wrócisz szczęśliwie, znów się połączymy i jaka będzie radość, gdy się zbierzemy znów w rodzinnym kole […]. Całuję Cię i ściskam najserdeczniej, proszę Boga, by dał mi Ciebie ujrzeć, bardzo Cię kocham, Cię całuję i ściskam ręce.
Mama
W kolekcji Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku znajduje się zbiór 30 listów Kazimiery Białej do syna. Pochodzą z lat 1941–1944. Władysław Biały był w tym czasie więziony w dwóch obozach jenieckich – stalagu XB Sandbostel oraz oflagu XC Lübeck.
