11 lipca 1943 r. był jednym z najtragiczniejszych dni dla Polaków w całym okresie II wojny światowej. W niedzielny poranek oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) napadły polskie wsie i osady na Wołyniu, zabijając ok. 8 tys. Polaków.
Ukraińscy nacjonaliści zaatakowali polską ludność cywilną w blisko 100 miejscowościach na Wołyniu. Napad był zaplanowany i skoordynowany. Był to jeden z najdramatyczniejszych rozdziałów trwającej kilka lat eksterminacji polskiej ludności na Wołyniu, w czasie której członkowie UPA pozbawili życia przynajmniej 100 tys. Polaków, w tym także kobiet, dzieci i osób starszych.
W 2016 r. sejm RP ustanowił 11 lipca, rocznicę apogeum zbrodni wołyńskiej, Narodowym Dniem Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II Rzeczpospolitej Polskiej. Jak głosi uchwała ustanawiająca tę formę upamiętnienia:
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej składa podziękowania Kresowianom i ich potomkom oraz ludziom dobrej woli, którzy od dziesiątków lat domagają się prawdy, kierując się mottem „Nie o zemstę, lecz o pamięć wołają ofiary”.
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża solidarność z Ukrainą walczącą z zewnętrzną agresją o zachowanie integralności terytorialnej. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża przekonanie, że jedynie pełna prawda o historii jest najlepszą drogą do pojednania oraz wzajemnego wybaczenia.
