Seans odbędzie się w ramach kwietniowego cyklu pokazów Procesy sumienia. Przegląd kina sądowego.
W willi inżyniera Zaremby ginie brutalnie zamordowana jego siedemnastoletnia córka. O morderstwo zostaje oskarżona Rita Gorgonowa – kochanka, gospodyni i opiekunka dzieci Zaremby. Kobieta staje przed sądem i pręgierzem opinii publicznej Polski lat 30. Film oparty został na jednym z najgłośniejszych procesów sądowych XX-lecia międzywojennego.
Inżynier Zaremba (Roman Wilhelmi) siada do kolacji z trójką dzieci i Ritą Gorgonową (Ewa Dałkowska) - kochanką, gospodynią, opiekunką dzieci i matką jego najmłodszej córki. Atmosfera jest napięta. Na ranem rodzina ze zgrozą odnajduje ciało zamordowanej siekierą siedemnastoletniej córki Zaremby. Rozpoczyna się dochodzenie w sprawie zabójstwa. Podejrzana jest Gorgonowa, ze względu na to, że w miarę dorastania najstarszej córki Zaremby ich relacje pogarszały się. Dochodzenie prowadzą twardą ręką prokurator Krynicki (Mariusz Dmochowski) i aspirant Respond (Jan Englert), kontynuuje ostrożniejszy sędzia śledczy (Andrzej Łapicki). Obrony ciężarnej Gorgonowej przed „głosem ulicy” podejmuje się słynny adwokat Axer (Aleksander Bardini).
Sprawa Gorgonowej była jednym z najgłośniejszych procesów sądowych okresu międzywojnia. Społeczna nieufność wobec jego pochodzącej z Dalmacji konkubiny wynikała z moralności mieszczańskiej, mizoginii i ksenofobii. Janusz Majewski, wybitny twórca kina kostiumowego, stworzył wysmakowany film kryminalny retro w dwóch częściach: lwowskiej i krakowskiej. Współautorem opartego na faktach scenariusza był Bolesław Michałek, scenarzysta, kierownik literacki Zespołów Filmowych X i TOR, krytyk filmowy. Autorzy korzystali z obszernych relacji i komentarzy prasowych z procesu, jaki toczył się w latach 1932-33. Za scenografię odpowiadał Allan Starski, dekorację wnętrz Ewa Braun, a kostiumy Wiesława Starska i Danuta Hałatek. Zygmunt Samosiuk, autor zdjęć, został uhonorowany Nagrodą za zdjęcia na 4. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku (1977). (Opis: WFDiF)
